Trwały wzrost gospodarczy w Polsce i systematyczne zbliżanie się do poziomu rozwoju gospodarek zachodnioeuropejskich będą skutkowały stopniowym wzrostem zapotrzebowania na energię elektryczną.

W ocenie Ministerstwa Gospodarki popyt na energię w 2020 r. wyniesie 169,3 TWh, a w 2030 r. 217,4 TWh, wobec ubiegłorocznego zużycia na poziomie 161,4 TWh.

Polityka klimatyczno-energetyczna Unii Europejskiej zakłada redukcję emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. o co najmniej 40 proc. w stosunku do poziomu z 1990 r. Dalsze decyzje w tym obszarze, podejmowane na szczeblu europejskim, będą miały znaczący wpływ na rozwój branży energetycznej w Polsce.

Nowe krajowe regulacje dotyczące odnawialnych źródeł energii, zwłaszcza wchodzący w połowie 2016 r. system aukcyjny, będą miały znaczący wpływ na dalszy rozwój odnawialnych źródeł energii w Polsce. Środki przeznaczane na wsparcie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych będą trafiały w pierwszej kolejności do tych wytwórców, którzy zaakceptują najniższą cenę za wytworzenie jednostki energii elektrycznej.

W związku z zaawansowanym wiekiem polskich jednostek wytwórczych (blisko 45 proc. urządzeń wytwarzających energię elektryczną ma ponad 30 lat, około 77 proc. ponad 20 lat) sektor energetyczny stoi przed wyzwaniem ich zastąpienia poprzez budowę nowych źródeł energii. Projekt polityki energetycznej Polski do 2050 r., przygotowany przez Ministerstwo Gospodarki, zakłada, że do 2020 r. z krajowego systemu wytwórczego wycofane zostanie ok. 6,5 GW mocy. W wariancie optymistycznym Ministerstwo Gospodarki szacuje, że do 2019 r. powstaną nowe bloki energetyczne o zbliżonej mocy. Aktualnie trwa budowa m.in. bloków energetycznych w Jaworznie (TAURON), Opolu (PGE) i Kozienicach (ENEA).

Planowana jest również budowa dwóch elektrowni jądrowych o łącznej mocy 6 GW. Łączna wartość nakładów na budowę pierwszej elektrowni jądrowej (3 GW), wraz z pracami przygotowawczymi, szacowana jest na 40–60 mld zł.